De adem van de hemel

Soms openbaart de hemel zich niet in stilte,
maar in beweging —
in het gewone leven dat door je heen ademt,
precies daar waar je bent. 

⸻

De hemel in beweging
is de adem in het gewone.
Het leven dat door je heen ademt —
zonder scheiding tussen het gewone en het heilige.

⸻

De hemel is geen plek.
Ze is een trilling, een adem die door je heen beweegt.
Niet boven je, niet buiten je,
maar in elke zachte aanraking van het gewone.

In het licht dat speelt op je huid.
In de wind die even door je haren streelt.
In de ogen van een dier dat je herkent
nog vóór je het beseft.

En juist in die stille aanrakingen van het gewone
voel je hoe alles al bewogen wordt.

Vrede komt niet door stil te blijven staan,
maar door alles in beweging te laten zijn
zonder je eraan vast te houden.

Want wanneer je thuis bent in jezelf,
maakt het niet meer uit waar je bent
of hoe het lichaam zich beweegt.
Dan is elke ademtocht een gebed,
en elke stap — of elke draai van het wiel —
een heilige dans met het leven zelf.

Daar, in die eenvoud,
valt hemel en aarde samen. 🕊️

⸻

Liefs,
Yvonne

Moge deze woorden je herinneren aan de zachte adem van het leven zelf —
daar waar hemel en aarde elkaar voortdurend raken, in jou. 

Waar voel jij de hemel in het alledaagse?
In welke momenten ademt het leven door jou heen,
zonder dat je iets hoeft te doen?

Een verstilde oefening die helpt om dit gevoel in je lichaam te laten ademen,
vind je onder Zielen in beeld — 4-luik Vier Engelen.

15-11-2025